Z miłości do..

Ciemna strona mocy

2011-07-22T11:22:00.000+02:00

Zostałam żeńskim odpowiednikiem Darth Vadera. Jego nikt nie lubił a i ja się dowiedziałam wczoraj, że jestem strasznym człowiekiem i też mnie nikt nie lubi. Myślałam o tym w nocy i doszłam do wniosku, że muszę to po prostu połknąć, inaczej się nie da. Żyć dalej, tyle że ze świadomością jaka rola została mi przypisana we wszechświecie.

Pogoda daje się we znaki a ja jestem w okresie sprzątania wszystkiego i robienie wszystkiego w czym brak słońca zupełnie nie pomaga. Siadając do pisania pracy mam ochotę położyć głowę na klawiaturze i zasnąć, albo jeszcze lepiej wziąć koc, wielki kubek herbaty i czytać wszystko inne a nie naukowy bełkot.

We wtorek wyjazd nad morze. Wiele rzeczy potoczyło się inaczej niż chciałam. Na myśl o tym przychodzą mi do głowy słowa piosenki: "A miało być tak pięknie.."

http://www.we-dwoje.pl/zycie;seksualne;a;antykoncepcja;nastolatkow,artykul,7076.html polecam przeczytać. Na onet.pl też był podobny tylko obszerniejszy artykuł. Mój wniosek - świat się kończy.

So Much I

2011-07-14T20:13:00.000+02:00

Dużo by się chciało napisać i powiedzieć. Smutne to wszystko. Przytłacza mnie ten ogromny brak wiary w siebie. No bo cóż, nie dostałam się. Słabiak ze mnie, nie ma co się okłamywać. Kolejny smut to to, że piszę te żale w internecie jakby kogokolwiek z tej cyberprzestrzeni miało to obchodzić. Nie oszukujmy się, puszczam to w eter internetowej społeczności raczej z powodu egoistycznej potrzeby użalania się nad sobą.. Doszłam do wniosku, że nie jestem typem osoby, która wspina się na szczyty kiedy raz z niego spadnie. Straciłam radość tego całego zaangażowania w dostanie się, w spróbowanie zmiany swojego życia. Zastanawiam się jak to ze mną jest, że kiedy w coś naprawdę wkładam serce i próbuje coś osiągnąć życie daje mi bolesnego pstryczka w nos i śmieje mi się prosto w oczy. Bujam się jak dzieciak w kołysce z tym swoim życiem, to w jedną to w drugą stronę. Nie mam osiągnięć, nie świecę przykładem, zaradnością też nie a już na pewno nie wyglądem czy ubiorem. Nigdy nie chciałam być elementem w szarej masie a chyba tym się właśnie stałam.
Kiedy tak nad tym wszystkim rozmyślam to się zastanawiam gdzie jest błąd w systemie. Nie mogę zdać prawa jazdy od tylu lat, dostać się na ulubione studia czy nawet obronić w terminie się nie umiem! Kaleka ze mnie.
Cała radość, którą kiedyś miałam gdzieś się ulotniła. Tak naprawdę to sama nie wiem kiedy to się stało. Nie bawię się, jestem wredna, zgryźliwa i ludzie mnie denerwują.
Dochodzę do wniosku, że spieprzyłam sporo znajomości swoim "niech się dzieje". Teraz nie ma nawet z kim iść na piwo a mi brakuje cywilnej odwagi, żeby to wszystko odbudować.

Przy okazji doszłam do wniosku, że jak będzie mnie stać to kupię sobie taką chatkę w lesie i będę się tam chować w kryzysowych sytuacjach takich jak ta.

It's coming!

2011-06-29T22:25:00.000+02:00

Jutro dzień sądu. Jutro dostanę odpowiedzi na wszystkie pytania jakie zadawałam sobie przez te ostatnie 12 miesięcy kiedy to zastanawiałam się czy wyjdzie. A jak nie wyjdzie? To się coś ze sobą zrobi, może wreszcie do pracy jakiejś pójdzie?

W każdym razie wszyscy się boją a ja się zastanawiam jakie ciuchy założyć.. No cóż. Druga matura to już nie ta pierwsza a mój wiek też ma swoje prawa. W związku z tym nawet jak nie pójdzie to chociaż dobrze wyglądać będę.

Aaa.Obecnie czytam "Cień Hipokratesa". Jak skończę, a skończę już niedługo bo być może dzisiaj w nocy to się podzielę spostrzeżeniami i tym podobnymi bo się napatoczyło mnóstwo w czasie czytania.

Żegnam i dobranoc, a wszystkim nerwusom też życzę powodzenia.

dostosuj się

2011-06-26T15:41:00.001+02:00

Przemyślenie : Żyję w okropnych czasach gdy ludzie szukają znajomości przez internet zamiast w realnym świecie. Podają na stronach typu kwejk.pl swoje dane, nr gg czy telefonu i oczekują zawiązania znajomości. Tragedia. Dewaluacja umiejętności interpersonalnych to day jest tragiczna i wprawia mnie w osłupienie. Jeszcze gorsza jest zagrywka jaką zaserwował mi jakiś osobnik wczoraj podczas mojego spaceru:

wiadomość: Cześć co słychać?
Ja: Nie mam numeru, kto pisze?
wiadomość: Sorki, pomyliłem się. A można wiedzieć kim jesteś? - tutaj padło moje wymowne niecenzuralne słowo określające moją ocenę istoty po drugiej stronie telefonu..
Ja: Nie, nie można.
wiadomość: Ok, przepraszam.

Naprawdę to człowieka osłabia i prowadzi do tego, że boję się pomyśleć dokąd nas takie coś zaprowadzi kiedy widzi się w jak błędnym kierunku zmierza człowiek. Ostatnio, jakby tego było mało, jakiś natręt, który zobaczył mój profil na jednym z portali społecznościowych wypisuje mi na gg pierdoły. Cóż, mogę być sobie sama winna. Usunęłam wszelkie dane jakiekolwiek mogą naprowadzić kim jestem i czym się zajmuję. Jedyne co przychodzi mi do głowy to określenie jakie dzisiaj usłyszałam i pod którym podpisuję się obiema nogami i rękami - internet jest ciasny!
Zaczynam myśleć, że jest on urządzeniem, które ułatwiło życie osobom takim, które niekoniecznie powinny posiadać łącze do neta..

Zmiany!

2011-06-23T20:12:00.000+02:00

No więc. Spakowałam się, wsadziłam te wszystkie kartony do samochodu i kazałam jechać z powrotem do domu. Gdzie wyląduje w październiku tego nie wie nikt, a cała zagadka rozwikła się już w przeciągu najbliższego miesiąca. Za tydzień wyniki. Myślałam, że będę się bardziej tym wszystkim przejmować, a jak na razie zachowuję stoicki spokój. Zresztą jakie by te wyniki nie były zdecydowanie mogę powiedzieć, że dałam z siebie wszystko jeśli chodzi o tą maturę czego niestety nie mogę powiedzieć o moich studiach. W sumie dopadły mnie pewnego rodzaju wyrzuty sumienia, że nie bronię się 4 lipca tylko dopiero we wrześniu i zaczynam myśleć, że to czyste lenistwo. Za to lenistwo muszę zapłacić lipcową pracą przed komputerem. Dobrze, że nie jest jej aż tak dużo i spokojnie mogę zacząć nad tym pracować od jutra - znaczy najpierw skończyć kserować wszelkiej maści materiały. Właściwie ciężko powiedzieć, żeby to było jakieś wielkie działanie do przodu, ale czego się nie robi, żeby uspokoić własne sumienie.
Tak z innej beczki ostatnio dostałam w prezencie ( po akcji ala kot ze shreka i prośbach "kup mi, kup mi") ogromną książkę kucharską z przepisami polskiej kuchni i już nie mogę się doczekać kiedy wypróbuję przepisy z w niej zawarte. Gotowanie sprawia mi ogromną frajdę bo pobudza moje wszystkie zmysły i najpiękniejsze nikt mnie z niego nie rozlicza! Co do rozliczania właśnie mi się przypomniało, że dobrze by było coś zacząć robić ze swoim prawem jazdy! Co za tragedia - zacząć prawo jazdy w liceum i do tej pory go nie dostać... Pozostawiam tu wymowną, rozpaczliwą pauzę..
Kończąc długi wywód pytanie: czy wy kiedy się wyprowadzacie też macie stos rzeczy wielkości Mount Everest?

Umrę..

2011-06-16T15:43:00.000+02:00

.. z nerwów! Nie wiem jakim cudem w XXI wieku można się nadal martwić czy zaksięgują mi przelew do poniedziałku :/ Aaaaa! Chyba zwariuję przez ten weekend. Już mnie brzuch z tego wszystkiego rozbolał..

Brrr...

2011-06-15T20:36:00.000+02:00

No więc tak: wyrzynająca się ósemka, która od jakiegoś tygodnia nie daje spokoju, koszmary o wynikach i jeszcze okropne lenistwo w najokropniejszym tego słowa znaczeniu. Próbuję znaleźć mobilizację do kończenia licencjatu, ale myśl o tym, że tak naprawdę mam na to całe wakacje jakoś powoduje u mnie wewnętrzne "fuj" do otworzenia ostatniej wersji tej cudownej pracy. Przydałoby się zainteresować formalnościami, udać się do dziekanatu i odebrać świadectwa, ale jakoś nadal mi tam nie po drodze. To straszne, że wakacje zaczęłam od ciągłego podjadania i wynajdowania coraz to głupszych seriali w internecie oraz płaczem nad wskazówką na wadze, która niemiłosiernie pędzi w górę! Czasem zastanawiam się nad objawami zaburzenia dwubiegunowego u siebie..

Kings & Queens - 30STM

2010-11-14T22:11:00.000+01:00

Żeby siebie polubić, trzeba siebie zrozumieć. Z takim założeniem zmierzyłam ostatnio własne ja i staram się jak tylko mogę. W związku z tym dotarło do mnie, że jestem z reguły osobą "falową". Raz na jakiś czas napada mnie faza na lubienie, uwielbianie, kochanie, podziwianie danego "czegoś". Po jakimś czasie zazwyczaj mi to przechodzi jednak w wypadku niektórych elementów taki stan pojawia się znowu. Najlepszy przykład daje tu muzyka. Dawno temu słuchałam określonego rodzaju muzyki, do którego zaliczam 30STM i trawiła mnie ogromna fascynacja do tego zespołu. Ostatnio odkryłam ich na nowo wraz z ich najświeższą płytą. Osobiście jestem oooogromnie oczarowana "This is War". Za każdym razem gdy słucham tej płyty odkrywam coś nowego. Niesamowita aranżacja, dużo porażających momentów. Muzycznie wysmakowana jak dla mnie. To jest zupełnie inne niż to co do tej pory opracowywali. I puszczam po raz kolejny w moim odtwarzaczu od początku..

It's my addiction.

2010-08-14T20:00:00.000+02:00

Lubię soboty. Do tej pory były i chyba na zawsze pozostaną najbardziej kreatywnymi dniami tygodnia w moim życiorysie. Dzisiaj również trochę popracowałam. Najpierw wykonałam dwa zestawy, z których jestem niezwykle dumna, ponieważ główne ubrania jakie się w nich znalazły są łatwo dostępne i co najważniejsze dość tanie :).

W tym zestawie ogromnie podoba mi się dżinsowy kombinezon, który można kupić na allegro i na który właśnie poluję. Od dawna marzył mi się taki chociaż do tej pory widywałam same w stylu lat '60 : dół czarny a góra w grochy lub kratkę.

Jestem niesamowicie zadowolona z tego zestawu. Uwielbiam słodkie elementy, które przełamują ostrość i seksowność tej sukienki.

Oprócz tego zasiadłam dziś do książki "Na krawędzi snu", którą jakiś czas temu zaczęłam czytać, ale nadal nie mogłam skończyć. Książka jest z mojego ulubionego gatunku : thriller kryminalny. Przyznam, że trochę tę kategorię naciągnełam, ale nie potrafię inaczej określić tego o czym dokładnie jest ta książka :D. W każdym razie sama osobiście nie lubię spojlerów tak więc napiszę jedynie, że warta uwagi.

A jeśli chodzi o książki to najważniejsze w mieszkaniu we Wrocławiu jest obecnie dla mnie to, że istnieją tam centra taniej książki, gdzie różne literackie cuda można mieć za parę złotych. Dzięki temu ostatnio moja biblioteczka powiększyła się o kilka tomów niezwykle ciekawych książek nie uszczuplając przy tym zbytnio mojego portfela. :)

Obecnie jestem na fazie tęsknoty za wieloma rzeczami: przyjaciółmi, którzy się porozjeżdżali, moim narzeczonym, który ciężko pracuje za granicą, Wrocławiem i słońcem, które nam zachodnim Polakom zabrały inne części kraju. Niestety z tęsknotą jest tak, że im więcej się o niej myśli tym bardziej się ją odczuwa, tak więc wracam do jakiegoś działania, żeby dni w kalendarzu szybciej leciały.

xoxo

Na dobry początek.

2010-08-13T21:51:00.001+02:00

Nareszcie udało mi się zrealizować zadanie na ten miesiąc i założyć tego bloga. Plany były już dawno, ale do realizacji jakoś nie mogłam się zabrać. Za to od dzisiaj będzie to coś czym chciałam się podzielić z innymi ludźmi, moje zainteresowania, które zaczęły się niedawno rozrastać. Mam nadzieję, że komuś przyda się to co będę tutaj zamieszczać. :) Miłego spędzania czasu na mojej stronie.